A Few Parting Words for Mikki

Thanks for the standards, blues, jazz; thanks for Fitzgerald, Legrand, Streisand; thanks for the good food, the fun company, the fine wine; thanks for the time, the effort, the patience; thanks for a million other things.

I don't know if you were aware how grateful I am that our paths crossed, if only for a short while.

I wish we actually made contact like we promised to after we had bumped into each other on September 15. I wish we stopped and talked a bit longer then. I wish I gave you a surprise visit every time I passed by the village where you lived, instead of just thinking about it.

I wish that even for a split second, I was able to make you feel special.

We hardly saw each other the last several years. But it was all right. We were just a phone call away from each other. Now, it's different. What pains me is the thought I will never see you again.

You laughed out loud, you sang great songs, you touched people's lives. May you have a safe journey home. It will take a while before we see each other again. But when the time comes, I hope you will recognize me. Because I'd surely want us to be friends still.

Goodbye is most difficult when you know you're saying it for the last time.

Goodbye, Mikki. I miss you already.

Simpatiya Para Sa 'Yo

Kakatapos lang ng bagyong Ondoy at rumaragasa pa ang bagyong Pepeng, daan-daan ang mga namatay at nawawala, at daang-libo ang nagsisiksikan sa mga evacuation center. Patuloy sa pagtaas ang presyo ng mga bilihin dahil na rin sa pananamantala ng ilang negosyante. Buong bansa ang inilagay ni Gloria sa state-of-calamity, at maraming nagdududa kung hindi ba n'ya ito gagamitin para mapabilis ang pagnanakaw niya sa kaban ng bayan. Patuloy ang korupsyon, ang paghihirap, ang pang-aabuso...

...At ngayon ka pa talaga sumabay na humingi ng simpatiya dahil hindi mo alam kung ano ang gagawin mo sa buhay mo, kung patuloy kang mag-aaral, o kung magta-trabaho ka na, at kung anong klaseng trabaho, pagkatapos mong maka-graduate ng college?

Umamin ka-- adik ka 'no?

Valid ang takot mo, at hindi pwedeng i-dismiss 'yun nang ganu'n-gano'n na lang. At sa maniwala ka't sa hindi, karamihan-- kundi man lahat-- ay dumaraan d'yan. Pero 'wag mong isiping ikaw ang pinakakawawang nilalang sa mundo dahil hirap na hirap ka na dahil hindi mo alam kung ano ang meaning ng life o kung ano ang gusto mong gawin. 'Wag mo ring isiping walang nakakaintindi sa 'yo. 'Yung mga taong inaakusahan mong hindi nakakaintindi sa 'yo, kaya nilang magsulat ng buong libro tungkol sa 'yo.

Pero lawakan mo naman sana, kahit konti man lang, ang pananaw mo sa buhay. Tigilan mo muna ang pagtingin sa sarili mo at sa sarili mo lang. Ilagay mo ang sarili mo sa mundo, sa panahon ngayon, bilang isang mamamayan ng isang third world na bansa.

Matakot ka kung ano ang bukas na naghihintay sa 'yo. Mag-alala ka kung makakasabay ka ba sa mabilis na agos ng buhay. Pero tumingin ka rin sa paligid mo. Ilagay mo ang sarili mo sa tamang konteksto. At tigilan mo na ang kase-self pity at kaiisip na *Gaaahd! Nobody understands me! Life is useless and meaningless and everyone who thinks otherwise is stupid I'm the only one who knows the truth and I'm the protagonist and everybody else is just a prop and extra in this movie set I call life!*

Shut up ka muna kahit ngayon lang. Next week pagkatapos ng mga bagyo, kung gusto mong mag-inarte ulit at patuloy na humingi ng simpatiya, bahala ka. 'Wag lang muna ngayon. Dahil nakakairita ka.
.

14 Days

Sa wakas, pagkatapos nang ilang linggong pang-iistorbo sa mga kapitbahay, naisabit na nang tuluyan ang mga kurtina.

Pati na rin 'yung christmas lights at decor. Seventeen days before Christmas, and 14 days before my birthday, unti-unti nang nagmumukhang bahay 'tong lungga ko.

Buti naman.


Nagmamatigas kasi ng ulo. Ayoko na kasing mag-hire ng handyman para sa ganito kaliit na bagay. 'Yun nga lang, dahil sa sobrang tigas nung wall, ang sakit sa katawan.


But, at least, tuwing titingnan ko ngayon 'yung bintana, masasabi ko sa sarili ko na, *Ako ang gumawa n'yan... POTAH.*


Original post after the jump.
.

15 Days

Today 'yung last day ng 5-week Basic Scriptwriting Workshop namin sa UP Cine Adarna.

For 5 weeks, ito 'yung kina-karir namin 'pag Saturday or Sunday. And for 5 weeks, kami-kami 'yung nagkukulitan, nagdadautan ng trabaho, at nagsasalu-salo sa Frutos.

Pero syempre, it had to end. Kailangang matapos to give way sa actual na pagsusulat. Kailangan nang kumawala sa cocoon para makalipad na. Kailangan nang lumabas ng conference room sa 2nd floor para i-experience 'yung mundo na siyang ikukwento.

Bye, guys. And welcome sa masaya at magulong mundo ng pagsusulat.

Marivic, Mich, Olga, Angeli, Jessy, Alex and me
[Not in the picture: Jun and Mae]

Original post after the jump.
.

16 Days

Ilang mga larawang kuha sa Pride March nu'ng 06 December 2008 sa Malate. First timer dito kaya para akong nakarating sa... uhm... perya [dahil na rin sa dami ng mga sirena na nagkalat sa kalsada].

Program after the march. Isinara 'yung street sa may kanto ng Nakpil at Orosa.

Pao and Sass were two of the hosts of the program.

Piapot, Avie & Libay. Parang mga bulate sa kalikutan.

Siempre 'pag may nagsasaya, 'di mawawala ang mga nega. Eto 'yung 7 or 8 na heckler sa may likuran ng crowd. [I'm sure gusto lang nitong makinood ng mga nagpe-perform.] Sabi nu'ng suki ng Pride March, first time nagkaroon ng ganito dito sa Pilipinas. And nu'ng sinipat-sipat namin, ayun nga, dalawang puti ang promotor. Pero goodluck na lang sa kanila; kay Pia pa lang na-heckle na nang husto 'yung mga heckler.

Joey [not de Leon] and the Raging Divas.

Dinner at Silya, with Pia and Libay. Naki-picture naman muna nang slight sina Avie at Macel.

Fluid Alitaptap.

Libay and Pia, bume-blend sa crowd.

Ang 0.0001% ng 10% ng population ng Pilipinas.

Camwhoring at Silya

Camwhoring at Chelu.

Waaah!

Sungit.

Pati ceiling fan ng Chelu, camwhore.

One way: Pakaliwa.

Ang sapatos ni Libay.

Ang sirena at si Rovie.

Newsflash: Sirena, rumampa! Pahsowk!

The Glittery Sirena and the Jittery Raf. [Pagod na ang talukap nu'ng sirena sa bigay ng false eyelashes.]

About 2am, binitbit ako ni Raf sa Unplugged. At ganu'n na lang ang gulat ko nu'ng nagpunta ako ng CR--may eroplano na nabalalak sa bintana.

Wala lang. Pinto lang sa ibaba ng hagdan papunta sa CR. Pero 'yung CR sa 2nd floor. So 'yung ganitong POV, ibig sabihin, pababa na ulit sa Unplugged, at galing na sa CR... Hmm, ang gulo naman...

Ang one way pakaliwa at ang nahihiyang room for rent.

Raf and Lito...

...sa O.

Malapit na ulit sumikat ang araw, pero ang mga bulate nasa kalye pa rin.

Original post after the jump.
.

35 Days

Iniisip ko na itong countdown na ito ang gagawin kong isang way para lagi kong maalala 'yung parating kong birthday. Para hindi ako tetengga. Para lagi akong may gagawin. Para productive ang bawat araw ko. Para pwede kong sabihin sa sarili ko na may mga natapos naman ako sa mga sinimulan ko... kahit paano.

. o O o .

To Do List

1. I went to UP today para bumoto sa susunod na faculty regent ng buong UP System. Accomplished.

2. Sinubukan kong tapusin ang pag-e-enroll ko, kaso kulang pa 'yung pirma nu'ng... 'yung ano... [wala talagang pangalan 'yung form na 'yun dahil nu'ng hinanapan ako ng mga staff ng Office of the University Registrar, ang sabi lang nila sa akin *ganito... 'yung ano...*]. For follow up.

3. In-attempt ko ring ituloy 'yung pagkakabit ng mga curtain rods. After about an hour, after lalong magsakitan 'yung mga kasu-kasuan, after maibaon 'yung isang turnilyo I decided to put it off for another day. [Sigh] Sana matapos ko lahat ng mga ito before my birthday... in 35 days. Divine intervention badly needed.

. o O o .

To unwind, pinuntahan ko 'yung website na dedicated para sa mga narcissistic yet invisible earthlings that my nephew Rap recommended. It's called photofunia. Medyo cheesy 'yung name. Pero, promise, nakakaubos-oras. At makakalimutan mo lahat ng mga taong kinaiinisan mo, or kung gaano ka kaliit, ka-invisible, ka-unimportant, ka-helpless, ka-nameless, ka-faceless, ka... ka... ka... Basta.

Kung sinuman ang gumawa ng program para rito, ang masasabi ko lang--karir! Pati 'yung contour, dimension, etc, nu'ng surface sinunod. 'Di ko alam kung masyado lang s'yang magaling, matalino, technologically advanced... or wala lang talagang magawa sa buhay.

Syempre, dahil Narciso rin ang middle name ko, puro mukha ko ang pinag-eksperimentuhan ko. Kahit man lang dito eh maramdaman kong ako ang nasa sentro ng universe.

Click thumbnails to enlarge. Kung gusto mo lang. Hindi naman required.

.

36 Days

Full moon nu'ng huling birthday ko bago natapos ang 2nd millennium ['yun ang popular belief, na ang dulo ng 2nd millennium ay ang 1999; pero alam naman nating lahat na kalokohan 'yun, at magsisimula lang talaga ang 3rd millennium pagdating ng 2001].

Supposedly, it was the largest full moon in about 2,000 years.

Hindi ko alam kung totoo 'yun. Hanggang ngayon. Hindi naman sa ayokong malaman. Tinatamad lang akong i-research pa 'yun. Ang mahalaga, it made my birthday extra special. Mababaw lang naman nga kasi akong tao. Masaya na 'ko sa mga ganu'ng kakornihan.

. o O o .

Nananakit ang buong katawan ko. Nakakapagod ang araw na 'to. I finally started installing yung mga binili kong curtain rod a few weeks ago. Akala ko madali lang since electric drill ang gamit ko. But no, heavy-duty / industrial-strength pala 'yung concrete wall nitong bahay. Sa awa ni Batman, inabot nang almost 1 hour kada isang turnilyo. [Siyempre kasama na ru'n 'yung mini-siestas, meryenda, inom ng coke, chat, etc.] Eh 16 na turnilyo 'yung kailangang ikabit. Isang kurtina lang natapos ko today. May dalawa pa. Good luck na lang.

Pero kahit mahirap, mas gusto ko 'yung ganito. Na ako ang gumagawa ng mga bagay dito sa house. Kaya nga inabot nang ganito katagal. Walang ma-decide na design, walang plano, walang inspiration [yebah!]. Basta lahat wala.

Pero nu'ng na-start ko 'tong maliliit na makeover the other day, naisip ko, saan ma-keep ko 'yung interest ko hanggang matapos. Hopefully, before ng birthday ko--in 36 days.

Kakapagod. Pero ito 'yung masarap na klase ng pagod. Sarap ng tulog ko nito mamaya.

. o O o .

Tomorrow, 'yung 2nd na kurtina naman ang ikakabit ko. And sa friday, 'yung 3rd and final kurtina.

Then, staining and varnishing, and installation nu'ng wooden cabinet...

Sigh... Iniisip ko pa lang napapagod na 'ko.

. o O o .

Sabi ng horoscope ko for today: It can be so annoying when bureaucrats give you mixed signals. You may be tearing your hair out just now trying to solve what should really be a simple problem. Not so. You may spend inordinate amounts of time on the telephone, sending e-mails or basically driving yourself crazy. You may just have to stop for a moment and that the universe solve this rather than bang your head against the wall today.

Somehow, it's true. Hindi pa ako nakaka-enroll sa MA ko dahil sa bureaucracy. Pati 'yung dito sa house, tinamaan ng lint*k na bureaucracy. Basta. This system that we have constantly makes me feel small, irrelevant and unimportant.
.

37 Days

It's 37 days before my birthday. I thought of doing some kind of a countdown. I'm not sure I can keep it until Day 0. But I don't care. Right now, I'm here, writing down my thoughts... 37 days before my birthday.

I love birthdays--mine and everybody else's. It just feels special. To think that in all those 365.25 days every year, there's 1 day that's just for me. It's enough excuse to get mushy, to spend time with family and friends, to get drunk and pigout, to put on a new shirt and a new pair of jeans, to ban work.

I have always thought that my birthday, December 22, is special:

> Winter Solstice usually falls on this date--the longest night of the year, the start of winter, the time of year when the Earth is farthest from the sun. One of the two times when the huge piles of rocks at the Stonehenge in England are in perfect alignment with the sun; the other being the Summer Solstice.

> The first day of Capricorn.

> It is the feast day of St. Zeno--*Martyred soldier at Nicomedia (modern Turkey). He was seized and condemned to death for laughing while Emperor Diocletian (r. 284-305) offered a sacrifice to the Roman god Ceres. Zeno had his jaws shaffered and was then beheaded.* According to my parents, I was named after him. I don't think it was because they were devout Catholics. I suspect that they were just too lazy / too busy / too uninterested to think of a name for their 6th child, so they looked up whose feast day it was, and voila! I got an uncommon name. Oh, but the don't get the wrong impression. I love my name. It's unique. And it means something, unlike those portmanteau names.

> I share this birthday with Giacomo Puccini, Diane Sawyer, Maurice and Robin Gibb, Ralph Fiennes, Vanessa Paradis, and Jordin Sparks.

According to Friendster, my horoscope for today is: Put your household issues on the top of your priority list today. Fix up your home.

I did. Last night, I bought stuff for the house. And today, I rearranged some of the appliances and furnitures, and installed some things. Etc. And I was my own handyman.
.

Kung Paanong Lalong Pinagulo Ng Mga Baraha 'Yung Magulo Na Talaga

Biglang bumuhos ang ulan. Buhos talaga. Hindi patak. Buhos. Parang bomba ng bumbero. 'Yung tunog ay parang mga sasakyan na tumatakbo nang mabilis at sabay-sabay.

Buhos. Hindi patak.

. o O o .

Parang gusto kong maiyak. Hindi UMiyak. Kundi MAiyak. Hindi dahil trip ko o dahil nararamdaman ko. Pero parang kailangan ko. Ang problema, wala akong mapaghugutan.

Nalulungkot ako. Hindi dahil mayroong bagay na dapat kong ikalungkot. Actually, wala lang talagang anumang bagay na dapat ikasaya.

Kung ipagpipilitan ko talaga, ia-apply ko rito 'yung Theory of Reciprocity. Ibig sabihin, one won't exist without the other. Ergo, kung walang lungkot at iyak, wala ring saya at tawa. Baka mas 'yun ang pino-problema ko.

Ewan ko. Naguguluhan na 'ko sa sarili kong pretensyon. Baka bigla akong maiyak at matawa nang sabay dito.

. o O o .

Sabi, patience is a virtue. Naisip ko, paano 'yan? wala akong patience. Ibig kayang sabihin nu'n eh hindi ako virtuous? Meaning, immoral ako at hindi... chaste?

Uhm... Ewan. Ito 'yung mga isyu na ayokong ina-address.

I-imagine-in ko na lang ang nunal ni GMA. Harrrrooooarrrrr!

. o O o .

Naging supernova na 'yung mga star, at nag-lunar eclipse na agad. Kainis. Two weeks lang halos.

Lumipad at lumanding sa harapan 'yung reality. Nadaganan 'yung mga butterfly. Pisat. Tumalsik 'yung kulay green and white na laman-loob. Tapos binuhusan ng gasolina, tsaka hinagisan ng posporo. At nu'ng abo na, binagsakan ng atomic bomb. Tapos, ng nuclear warhead. Good luck.

. o O o .

I hope this doesn't make me a bad person. I'm trying to earn pogi points sa universe.

. o O o .

Anyway, ang mga tao daw, 'pag naguguluhan at mayroong hindi naiintindihan, at walang mahanap na matinong kausap o maayos na sagot, tumitingala at tumitingin sa mga bituin at mga planeta. Pero kung dito sa Maynila nakatira, asa pa. Maski nga ilaw sa poste 'di maaninag sa kapal ng smog. Ang ending, online tarot reading na lang.

Hindi ko naintindihan 'tong sagot ng virtual baraha. Pero ayoko nang magtanong ulit. Baka magalit eh kung ano pa lumabas. Besides, inaantok na 'ko.

Tsaka parang, uhm, nauubos na rin ang pasensya ko.

Two of Cups - Reversed

in the Past position.
A card in the left position indicates what has happened to affect your question in the past.

Cowardice. False love and weakness. Jealousy. Outside influences damage the fragile growth of a new relationship. The intense energy of a good match gone awry proves equally passionate in the negative direction. Panic, hurt, sabotage.

Eight of Pentacles - Reversed

in the Present position.
A card in the middle position indicates what is affecting your question at this time.

Loathing the workplace. Avoiding making a choice of career or lack of ambition. One who manipulates and exploits to acquire rather than labours. Double standards within a familyrun business. Freeloader. Attitude of a spoiled child.

Six of Swords

in the Future position.

A card in the right position indicates your questions future.

Movement. Improvement of any situation. Safe passage. More than sympathy, but help from others. Moving away from an unhealthy situation. Lessening stress, yet destination unknown. Travel over water. A new chapter. Sometimes interpreted as a declaration of love. Direction. A powerful card in aligning heart and mind. Focus and follow-through, yet unpredictable result.

Original post after the jump.
Llewellyn's Web Tarot after the jump.
.